dimitto, dimittere, dimisi, dimissus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

send away/off; allow to go, let go/off; disband, discharge, dismiss (soldiers);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1dimittodimittimus
2dimittisdimittitis
3dimittitdimittunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdimittere
activeperfectdimisisse
passivepresentdimitti

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
dimitte
dimittite
future
PersonSingularPlural
2
dimittito
dimittitote
3
dimittito
dimittunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
dimittere
dimittimini
future
PersonSingularPlural
2
dimittitor
—
3
dimittitor
dimittuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
dimissus
dimissi
Gen.
dimissi
dimissorum
Dat.
dimisso
—
Acc.
dimissum
dimissos
Voc.
dimisse
dimissi
Abl.
dimisso
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
dimissa
dimissae
Gen.
dimissae
dimissarum
Dat.
dimissae
—
Acc.
dimissam
dimissas
Voc.
dimissa
dimissae
Abl.
dimissa
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
dimissum
dimissa
Gen.
dimissi
dimissorum
Dat.
dimisso
—
Acc.
dimissum
dimissa
Voc.
dimissum
dimissa
Abl.
dimisso
—

Supines

accusative: dimissum; ablative: dimissu