dimicaturum
Dictionary entries
- Entry →dimico, dimicare, dimicavi, dimicatus:
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight, battle; struggle/contend/strive; brandish weapons; be in conflict/peril;
acc. sg. fut. act. part.acc. sg. fut. act. part.nom. sg. fut. act. part.voc. sg. fut. act. part.
Examples
Conon
Cornelius Nepos
"...ducem fortem, prudentem regis opibus praefuturum ac secum dimicaturum videbant, quem neque consilio neque copiis superare possent..."Liber VII
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...contentum dicit, neque fortunam temptaturum aut in acie dimicaturum, sed, quoniam abundet equitatu, perfacile esse factu frumentationibus pabulationibusque..."de Bello Africo
Gaius Julius Caesar from LIBRI INCERTORUM AUCTORUM
"...existimabat enim se acie instructa cum pedestribus copiis dimicaturum. Cum utrimque exspectatio fieret neque Caesar sese moveret..."Liber XXXVII
Titus Livius (Livy)
"...ipse copias eduxit, tantum progressus a castris, ut dimicaturum appareret. Romana acies unius prope formae fuit et hominum..."Liber XXIX
Titus Livius (Livy)
"...quis arceat, id quod maxime opus sit, acie dimicaturum: sin per metum agro cedatur, in medium regni eundum..."Liber XXIV
Titus Livius (Livy)
"...quam diu sperassent potiundae; postero die signis conlatis dimicaturum puro ac patenti campo, ubi sine ullo insidiarum metu..."Liber XXI
Titus Livius (Livy)
"...neque enim mari venturum aut ea parte belli dimicaturum hostem credebant—et duae Romanae legiones cum suo iusto..."