dimicaturis
Dictionary entries
- Entry →dimico, dimicare, dimicavi, dimicatus:
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight, battle; struggle/contend/strive; brandish weapons; be in conflict/peril;
abl. pl. fut. act. part.dat. pl. fut. act. part.
Examples
Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...solitos bella, denuntiare etiam interdum finire, in quo dimicaturi essent. eadem fide indicatum Pyrrho regi medicum uitae eius..."Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...exercitu comparato Sidicini et ipsi pro extrema spe dimicaturi enixe videbantur et Samnium fama erat conciri ad bellum..."
