dimicaturis
Dictionary entries
- Entry →dimico, dimicare, dimicavi, dimicatus:
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight, battle; struggle/contend/strive; brandish weapons; be in conflict/peril;
abl. pl. fut. act. part.dat. pl. fut. act. part.
Examples
- T
Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...solitos bella, denuntiare etiam interdum finire, in quo dimicaturi essent. eadem fide indicatum Pyrrho regi medicum uitae eius..." - T
Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...exercitu comparato Sidicini et ipsi pro extrema spe dimicaturi enixe videbantur et Samnium fama erat conciri ad bellum..."
