dimicantibus
Dictionary entries
- Entry →dimico, dimicare, dimicavi, dimicatus:
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight, battle; struggle/contend/strive; brandish weapons; be in conflict/peril;
abl. pl. pres. act. part.dat. pl. pres. act. part.
Examples
Liber XXXIX
Titus Livius (Livy)
"...instauratum, coactique sunt Romani equites descendere ex equis. dimicantibus iis legio quinta superuenit; deinde, ut quaeque potuerant, copiae..."Liber X
Titus Livius (Livy)
"...stimulante adversus rebellantes totiens, illinc ab ultima iam dimicantibus spe. Caesa ergo Samnitium sedecim milia trecenti, capta..."
