dimicantem
Dictionary entries
- Entry →dimico, dimicare, dimicavi, dimicatus:
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight, battle; struggle/contend/strive; brandish weapons; be in conflict/peril;
acc. sg. pres. act. part.
Examples
Liber III
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE BENEFICIIS
"...aliquem pro salute domini sui sine respectu sui dimicantem et confossum uolneribus reliquias tamen sanguinis ab ipsis uitalibus..."Gaius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...salute sua gladiatoriam operam promiserat, spectavitque ferro dimicantem nec dimisit nisi victorem et post multas preces. Alterum..."Liber X
Titus Livius (Livy)
"...locupletare praeda et hostem pro aris ac focis dimicantem conficere possent. Itaque litteris missis ad senatum populumque Romanum..."
