dimicantem
Dictionary entries
- Entry →dimico, dimicare, dimicavi, dimicatus:
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight, battle; struggle/contend/strive; brandish weapons; be in conflict/peril;
acc. sg. pres. act. part.
Examples
- L
Liber III
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE BENEFICIIS
"...aliquem pro salute domini sui sine respectu sui dimicantem et confossum uolneribus reliquias tamen sanguinis ab ipsis uitalibus..." - G
Gaius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...salute sua gladiatoriam operam promiserat, spectavitque ferro dimicantem nec dimisit nisi victorem et post multas preces. Alterum..." - T
Liber X
Titus Livius (Livy)
"...locupletare praeda et hostem pro aris ac focis dimicantem conficere possent. Itaque litteris missis ad senatum populumque Romanum..."
