dimicabant
Dictionary entries
- Entry →dimico, dimicare, dimicavi, dimicatus:
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight, battle; struggle/contend/strive; brandish weapons; be in conflict/peril;
pl. imperf. act. ind. 3rd
Examples
- G
de Bello Africo
Gaius Julius Caesar from LIBRI INCERTORUM AUCTORUM
"...stabat; equites barbari levisque armaturae proeliis minutis comminus dimicabant. Caesar ab eo opere cum iam sub vesperum copias..." - T
Liber XXXIX
Titus Livius (Livy)
"...Romano accenso. acerrime media acies, duae fortissimae legiones, dimicabant. quas cum aliter moueri loco non posse hostis cerneret..."
