despicate
Dictionary entries
- Entry →despicor, despicari, despicatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
despise; scorn, disdain;
voc. sg. perf. part. - Entry →despicatus, despicata -um, despicatior -or -us, despicatissimus -a -um:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
despicable, contemptible; that is an object of contempt; despised (L+S);
voc. sg. (m.)
Examples
- T
Cistellaria
Titus Maccius Plautus
"...setius. Halisca, hoc age, ad terram aspice et despice, oculis investiges, astute augura. LAM. Era. PH. Hem quid..." - P
Metamorphoses XIII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...pervidet omnia, Solem accipe nec durus Titanida despice Circen.' dixerat; ille ferox ipsamque precesque repellit et 'quaecumque..." - P
Amores I
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...dare. nec tu, siquis erit capitis mercede redemptus, despice; gypsati crimen inane pedis. nec te decipiant veteres circum..."
