despicate
Dictionary entries
- Entry →despicor, despicari, despicatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
despise; scorn, disdain;
voc. sg. perf. part. - Entry →despicatus, despicata -um, despicatior -or -us, despicatissimus -a -um:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
despicable, contemptible; that is an object of contempt; despised (L+S);
voc. sg. (m.)
Examples
Cistellaria
Titus Maccius Plautus
"...setius. Halisca, hoc age, ad terram aspice et despice, oculis investiges, astute augura. LAM. Era. PH. Hem quid..."Metamorphoses XIII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...pervidet omnia, Solem accipe nec durus Titanida despice Circen.' dixerat; ille ferox ipsamque precesque repellit et 'quaecumque..."Amores I
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Amores
"...dare. nec tu, siquis erit capitis mercede redemptus, despice; gypsati crimen inane pedis. nec te decipiant veteres circum..."
