depugnatum
Dictionary entries
- Entry →depugno, depugnare, depugnavi, depugnatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight hard/it out, do battle; fight against and kill (in arena); stop fighting;
acc. sg. perf. pass. part.acc. sg. perf. pass. part.acc. sg.nom. sg. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part.
Examples
Liber XI
Aulus Gellius
"...haec sunt: "Imperator noster, si quis extra ordinem depugnatum ivit, ei multam facit". VII. Potest autem videri consulta..."Liber VI
Aulus Gellius
"...quidem arbitror Rhodienses noluisse nos ita depugnare, uti depugnatum est, neque regem Persen vinci. Sed non Rhodienses modo..."Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...propinquo habuere. Nam et cum Umbrorum exercitu acie depugnatum est; fusi tamen magis quam caesi hostes, quia coeptam..."