depugnatum
Dictionary entries
- Entry →depugno, depugnare, depugnavi, depugnatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight hard/it out, do battle; fight against and kill (in arena); stop fighting;
acc. sg. perf. pass. part.acc. sg. perf. pass. part.acc. sg.nom. sg. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part.
Examples
- A
Liber XI
Aulus Gellius
"...haec sunt: "Imperator noster, si quis extra ordinem depugnatum ivit, ei multam facit". VII. Potest autem videri consulta..." - A
Liber VI
Aulus Gellius
"...quidem arbitror Rhodienses noluisse nos ita depugnare, uti depugnatum est, neque regem Persen vinci. Sed non Rhodienses modo..." - T
Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...propinquo habuere. Nam et cum Umbrorum exercitu acie depugnatum est; fusi tamen magis quam caesi hostes, quia coeptam..."