depugnat
Dictionary entries
- Entry →depugno, depugnare, depugnavi, depugnatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight hard/it out, do battle; fight against and kill (in arena); stop fighting;
sg. pres. act. ind. 3rd
Examples
Trinummus
Titus Maccius Plautus
"...homo cum animo inde ab ineunte aetate depugnat suo, utrum itane esse mavelit ut eum animus aequom censeat..."Liber XIII
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...ecce novos ebria bruma sales. Non mea magnanimo depugnat tessera telo senio nec nostrum cum cane quassat ebur..."Liber X
Titus Livius (Livy)
"...egressis ad tuendos fines haud procul moenibus ipsorum depugnat; duo milia octingenti Etruscorum caesi; ceteros propinquitas urbis tutata..."Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...hostem spectante milite, sine consilio, sine audacia depugnat. Ut et levi momento nec ambigue est victus, ita brevitate..."