depugnaris
Dictionary entries
- Entry →depugno, depugnare, depugnavi, depugnatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight hard/it out, do battle; fight against and kill (in arena); stop fighting;
sg. futperf. act. ind. 2ndsg. perf. act. subj. 2nd - Entry →depugno, depugnare, depugnavi, depugnatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Military
fight hard/it out, do battle; fight against and kill (in arena); stop fighting;
sg. pres. pass. ind. 2nd - —
Syncopated perfect often drops the 'v' and contracts vowel
Examples
Casina
Titus Maccius Plautus
"...Chalino. ita rem natam intellego: Necessumst uorsis gladiis depugnarier. OL. Quid si sors aliter quam uoles euenerit..."Liber VI
Aulus Gellius
"...quod ait confessum Catonem noluisse Rhodiensis ita depugnari, ut depugnatum est, neque regem Persem a populo Romano vinci..."
