dedignabatur
Dictionary entries
- Entry →dedigno, dedignare, dedignavi, dedignatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Late
disdain; refuse (scornfully), reject with scorn, spurn; feel contempt for;
sg. imperf. pass. ind. 3rd - Entry →dedignor, dedignari, dedignatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
disdain; refuse (scornfully), reject with scorn, spurn; feel contempt for;
sg. imperf. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...quam quia fratris filio iuveni patruus senex parere dedignabatur. deriguntur acies, pari utrimque spe, nec, ut olim apud..." - G
Liber VIII
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...honorum vilitas erat, illorum etiam quos Pallas non dedignabatur. Inveniebantur tamen honesto loco nati, qui peterent cuperentque quod..."
