damnaverat
Dictionary entries
- Entry →damno, damnare, damnavi, damnatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
pass/pronounce judgment, find guilty; deliver/condemn/sentence; harm/damn/doom;; discredit; seek/secure condemnation of; find fault; bind/oblige under a will;
sg. pluperf. act. ind. 3rd
Examples
- L
de Clementia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...exigeret, quod, quoscumque ob adulterium filiae suae damnaverat, adeo non occidit, ut dimissis, quo tutiores essent, diplomata daret..." - G
Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...veniret requisiit. Multos ex iis, quos capite damnaverat, postero statim die et in consilium et ad aleae lusum..." - P
Aeneid IV
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...illi flavum Proserpina vertice crinem abstulerat Stygioque caput damnaverat Orco. ergo Iris croceis per caelum roscida pennis mille..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Iulia mortem obiit, quam neptem Augustus convictam adulterii damnaverat proieceratque in insulam Trimentm, haud procul Apulis litoribus. illic..."
