damnaverat
Dictionary entries
- Entry →damno, damnare, damnavi, damnatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
pass/pronounce judgment, find guilty; deliver/condemn/sentence; harm/damn/doom;; discredit; seek/secure condemnation of; find fault; bind/oblige under a will;
sg. pluperf. act. ind. 3rd
Examples
de Clementia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...exigeret, quod, quoscumque ob adulterium filiae suae damnaverat, adeo non occidit, ut dimissis, quo tutiores essent, diplomata daret..."Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...veniret requisiit. Multos ex iis, quos capite damnaverat, postero statim die et in consilium et ad aleae lusum..."Aeneid IV
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...illi flavum Proserpina vertice crinem abstulerat Stygioque caput damnaverat Orco. ergo Iris croceis per caelum roscida pennis mille..."Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Iulia mortem obiit, quam neptem Augustus convictam adulterii damnaverat proieceratque in insulam Trimentm, haud procul Apulis litoribus. illic..."
