damno, damnare, damnavi, damnatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

pass/pronounce judgment, find guilty; deliver/condemn/sentence; harm/damn/doom;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1damnodamnamus
2damnasdamnatis
3damnatdamnant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentdamnare
activeperfectdamnavisse
passivepresentdamnari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
damna
damnate
future
PersonSingularPlural
2
damnato
damnatote
3
damnato
damnanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
damnare
damnamini
future
PersonSingularPlural
2
damnator
—
3
damnator
damnantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
damnatus
damnati
Gen.
damnati
damnatorum
Dat.
damnato
—
Acc.
damnatum
damnatos
Voc.
damnate
damnati
Abl.
damnato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
damnata
damnatae
Gen.
damnatae
damnatarum
Dat.
damnatae
—
Acc.
damnatam
damnatas
Voc.
damnata
damnatae
Abl.
damnata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
damnatum
damnata
Gen.
damnati
damnatorum
Dat.
damnato
—
Acc.
damnatum
damnata
Voc.
damnatum
damnata
Abl.
damnato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
damnandus
—
Gen.
damnandi
—
Dat.
damnando
—
Acc.
damnandum
—
Voc.
damnande
—
Abl.
damnando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
damnanda
—
Gen.
damnandae
—
Dat.
damnandae
—
Acc.
damnandam
—
Voc.
damnanda
—
Abl.
damnanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
damnandum
—
Gen.
damnandi
—
Dat.
damnando
—
Acc.
damnandum
—
Voc.
damnandum
—
Abl.
damnando
—

Supines

accusative: damnatum; ablative: damnatu