damnabatur
Dictionary entries
- Entry →damno, damnare, damnavi, damnatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
pass/pronounce judgment, find guilty; deliver/condemn/sentence; harm/damn/doom;; discredit; seek/secure condemnation of; find fault; bind/oblige under a will;
sg. imperf. pass. ind. 3rd
Examples
Liber XVI
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...ipsa causae dictione. Credat hoc quisquam? qui damnabatur uno adulterio absolutus est multis. Omne tempus Clodios, non omne..."Liber XVI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Antistius ob probra in Neronem composita ad mortem damnabatur, mitiora censuit obtinuitque; et cum deum honores Poppaeae decernuntur..."
