copulate
Dictionary entries
- Entry →copulate:
Adverb
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Literature
as compound word, connectedly;
- Entry →copulo, copulare, copulavi, copulatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
connect, join physically, couple; bind/tie together, associate, unite, ally;
voc. sg. perf. pass. part.pl. pres. act. imp. 2nd - Entry →copulor, copulari, copulatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Lewis & Short
connect, join physically, couple; bind/tie together, associate, unite, ally;
voc. sg. perf. part. - Entry →copulatus, copulata -um, copulatior -or -us, copulatissimus -a -um:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
closely connected/associated/joined (blood/marriage); intimate; compound/complex
voc. sg. (m.)
Examples
Capitula
Aulus Gellius
"...descendi", sed "descendidi" dixerunt. X. Vt "ususcapio" copulate recto vocabuli casu dicitur, ita "pignoriscapio" coniuncte eadem vocabuli forma..."Liber X
Aulus Gellius
"...dixerunt: "diequinte" enim et "diequinti" pro adverbio copulate dictum est et secunda in eo syllaba correpta. II. Divus..."Liber VI
Aulus Gellius
"...mirabar, quomodo mammae mihi ... X. Vt "ususcapio" copulate recto vocabuli casu dicitur, ita "pignoriscapio" coniuncte eadem vocabuli forma..."
