copulor, copulari, copulatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

connect, join physically, couple; bind/tie together, associate, unite, ally;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1copulorcopulamur
2copulariscopulamini
3copulaturcopulantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcopulari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
copulare
copulamini
future
PersonSingularPlural
2
copulator
—
3
copulator
copulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
copulatus
copulati
Gen.
copulati
copulatorum
Dat.
copulato
—
Acc.
copulatum
copulatos
Voc.
copulate
copulati
Abl.
copulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
copulata
copulatae
Gen.
copulatae
copulatarum
Dat.
copulatae
—
Acc.
copulatam
copulatas
Voc.
copulata
copulatae
Abl.
copulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
copulatum
copulata
Gen.
copulati
copulatorum
Dat.
copulato
—
Acc.
copulatum
copulata
Voc.
copulatum
copulata
Abl.
copulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
copulandus
—
Gen.
copulandi
—
Dat.
copulando
—
Acc.
copulandum
—
Voc.
copulande
—
Abl.
copulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
copulanda
—
Gen.
copulandae
—
Dat.
copulandae
—
Acc.
copulandam
—
Voc.
copulanda
—
Abl.
copulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
copulandum
—
Gen.
copulandi
—
Dat.
copulando
—
Acc.
copulandum
—
Voc.
copulandum
—
Abl.
copulando
—

Supines

accusative: copulatum; ablative: copulatu

Examples

No examples found.