conviciatus
Dictionary entries
- Entry →convicior, conviciari, conviciatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
scold/jeer/revile/insult, utter abuse against; reproach, taunt, rail at (L+S);
nom. sg. perf. part.
Examples
- M
XIX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...maledixit saeculo, fecit temporibus invidiam, detestatus est patrem, conviciatus est matri. 'quid dixit?' plus quam interrogabam. vicisti, mulier..." - M
XVII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...quisquis de nobis tristius aliquid attulerit, quisquis maledixerit, conviciatus fuerit absenti. ego si hoc possum ferre, merui. alia..."