convicior, conviciari, conviciatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

scold/jeer/revile/insult, utter abuse against; reproach, taunt, rail at (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conviciorconviciamur
2conviciarisconviciamini
3conviciaturconviciantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentconviciari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
conviciare
conviciamini
future
PersonSingularPlural
2
conviciator
—
3
conviciator
conviciantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conviciatus
conviciati
Gen.
conviciati
conviciatorum
Dat.
conviciato
—
Acc.
conviciatum
conviciatos
Voc.
conviciate
conviciati
Abl.
conviciato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conviciata
conviciatae
Gen.
conviciatae
conviciatarum
Dat.
conviciatae
—
Acc.
conviciatam
conviciatas
Voc.
conviciata
conviciatae
Abl.
conviciata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conviciatum
conviciata
Gen.
conviciati
conviciatorum
Dat.
conviciato
—
Acc.
conviciatum
conviciata
Voc.
conviciatum
conviciata
Abl.
conviciato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conviciandus
—
Gen.
conviciandi
—
Dat.
conviciando
—
Acc.
conviciandum
—
Voc.
conviciande
—
Abl.
conviciando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
convicianda
—
Gen.
conviciandae
—
Dat.
conviciandae
—
Acc.
conviciandam
—
Voc.
convicianda
—
Abl.
convicianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conviciandum
—
Gen.
conviciandi
—
Dat.
conviciando
—
Acc.
conviciandum
—
Voc.
conviciandum
—
Abl.
conviciando
—

Supines

accusative: conviciatum; ablative: conviciatu