conviciarer
Dictionary entries
- Entry →convicior, conviciari, conviciatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
scold/jeer/revile/insult, utter abuse against; reproach, taunt, rail at (L+S);
sg. imperf. subj. 1st
Examples
- G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...mitissimus puer, et negavit recte facere, quod seniori conviciarer simulque oblitus officii mensam, quam humanitate posuissem, contumelia tollerem..." - G
de Bello Hispaniensi
Gaius Julius Caesar from LIBRI INCERTORUM AUCTORUM
"...refugerunt, pontem occuparunt. Cum eo ventum esset, conviciare coeperunt, nos ex proelio paucos superesse; quo fugeremus? Ita pugnare..."
