conviciare
Dictionary entries
- Entry →convicior, conviciari, conviciatus sum:
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
scold/jeer/revile/insult, utter abuse against; reproach, taunt, rail at (L+S);
sg. pres. imp. 2ndsg. pres. ind. 2nd
Examples
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...mitissimus puer, et negavit recte facere, quod seniori conviciarer simulque oblitus officii mensam, quam humanitate posuissem, contumelia tollerem..."de Bello Hispaniensi
Gaius Julius Caesar from LIBRI INCERTORUM AUCTORUM
"...refugerunt, pontem occuparunt. Cum eo ventum esset, conviciare coeperunt, nos ex proelio paucos superesse; quo fugeremus? Ita pugnare..."
