contumacius
Dictionary entries
- Entry →contumax, contumacis (gen.), contumacior -or -us, contumacissimus -a -um:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
proud/unyielding/stubborn/defiant; (usu. bad); insolent/stiff-necked/obstinate;; willfully disobedient to decree/summons; not yielding, immovable (things);
acc. sg. (n.)nom. sg. (n.)voc. sg. (n.) - Entry →contumaciter, contumacius, contumacissime:
Adverb
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
stubbornly, obstinately; defiantly;
Examples
- C
Cimon
Cornelius Nepos
"...coegit. Scyrum, quam eo tempore Dolopes incolebant, quod contumacius se gesserant, vacuefecit, sessores veteres urbe insulaque eiecit, agros..." - L
Liber III
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...tormentum suum proficit et imperia grauiora sentit quo contumacius patitur. Sic laqueos fera dum iactat adstringit; sic aues..." - M
Liber VI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...extinxerit, debilitavit tamen. Sed vel propter hoc nos contumacius erigamus, quod illam ut perferre nobis difficile..." - P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...suum tantum studium sine fructu fuisse, addideratque quaedam contumacius quam tutum apud auris superbas et offensioni proniores..."
