contumacius
Dictionary entries
- Entry →contumax, contumacis (gen.), contumacior -or -us, contumacissimus -a -um:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
proud/unyielding/stubborn/defiant; (usu. bad); insolent/stiff-necked/obstinate;; willfully disobedient to decree/summons; not yielding, immovable (things);
acc. sg. (n.)nom. sg. (n.)voc. sg. (n.) - Entry →contumaciter, contumacius, contumacissime:
Adverb
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
stubbornly, obstinately; defiantly;
Examples
Cimon
Cornelius Nepos
"...coegit. Scyrum, quam eo tempore Dolopes incolebant, quod contumacius se gesserant, vacuefecit, sessores veteres urbe insulaque eiecit, agros..."Liber III
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...tormentum suum proficit et imperia grauiora sentit quo contumacius patitur. Sic laqueos fera dum iactat adstringit; sic aues..."Liber VI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...extinxerit, debilitavit tamen. Sed vel propter hoc nos contumacius erigamus, quod illam ut perferre nobis difficile..."Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...suum tantum studium sine fructu fuisse, addideratque quaedam contumacius quam tutum apud auris superbas et offensioni proniores..."
