contumax, contumacis (gen.), contumacior -or -us, contumacissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

proud/unyielding/stubborn/defiant; (usu. bad); insolent/stiff-necked/obstinate;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
contumacia
Acc.
contumax
contumacia
Voc.—
contumacia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
contumacius
contumaciora
Gen.
contumacioris
—
Acc.
contumacius
contumaciora
Voc.
contumacius
contumaciora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
contumacissimus
contumacissimi
Gen.
contumacissimi
contumacissimorum
Dat.
contumacissimo
—
Acc.
contumacissimum
contumacissimos
Voc.
contumacissime
contumacissimi
Abl.
contumacissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
contumacissima
contumacissimae
Gen.
contumacissimae
contumacissimarum
Dat.
contumacissimae
—
Acc.
contumacissimam
contumacissimas
Voc.
contumacissima
contumacissimae
Abl.
contumacissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
contumacissimum
contumacissima
Gen.
contumacissimi
contumacissimorum
Dat.
contumacissimo
—
Acc.
contumacissimum
contumacissima
Voc.
contumacissimum
contumacissima
Abl.
contumacissimo
—

Examples