contumaces
Dictionary entries
- Entry →contumax, contumacis (gen.), contumacior -or -us, contumacissimus -a -um:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
proud/unyielding/stubborn/defiant; (usu. bad); insolent/stiff-necked/obstinate;; willfully disobedient to decree/summons; not yielding, immovable (things);
acc. pl. (m./f.)nom. pl. (m./f.)voc. pl. (m./f.)
Examples
Liber VIII
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...Errare mihi videntur qui existimant philosophiae fideliter deditos contumaces esse ac refractarios, contemptores magistratuum aut regum eorumve..."Liber II
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...putant, ubi idem equi obsequentes alteri equiti, alteri contumaces sunt, tamquam iudicio, non consuetudine et arte tractandi quaedam..."I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...facie patris oculi; non inludere infelicibus tenebris contumaces servuli poterant, nec, quod extremum contumeliarum genus est, ut dominum..."Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...audienti nihil quidempravae cogitationis, sed interdum voces procedebant contumaces et inconsultae, quas adpositi custodes exceptas auctasque cum deferrent..."
