contumacem
Dictionary entries
- Entry →contumax, contumacis (gen.), contumacior -or -us, contumacissimus -a -um:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
proud/unyielding/stubborn/defiant; (usu. bad); insolent/stiff-necked/obstinate;; willfully disobedient to decree/summons; not yielding, immovable (things);
acc. sg. (m./f.)
Examples
Liber II
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...dominum prius uocabam, ne me dixeris esse contumacem: totis pillea sarcinis redemi. Reges et dominos habere debet..."- L
Thyestes
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from FABULAE
"...latus aequale monti crescit atque urbem premit et contumacem regibus populum suis habet sub ictu; fulget hic turbae..." - G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...fugi. Erectus igitur in cubitum hac fere oratione contumacem vexavi: "Quid dicis, inquam, omnium hominum deorumque pudor..." - M
XIII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...gratia! 'Admonui,' inquit, 'et, ut transferres, denuntiavi.' idcirco contumacem merito punisti? non enim video, quid aliud patricinio..." - M
IX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...numquam reprehendit, numquam prohibuit. nec clam feci, nec contumacem adversus patris inperia umquam fuisse me vel ipse rerum..." - P
Liber V
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...quidem confingere ausus, adrogantiam oris et contumacem animum incusavit, magno senatus pavore ac silentio, donec pauci quis nulla..."