contumacem
Dictionary entries
- Entry →contumax, contumacis (gen.), contumacior -or -us, contumacissimus -a -um:
Adjective · 3rd declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
proud/unyielding/stubborn/defiant; (usu. bad); insolent/stiff-necked/obstinate;; willfully disobedient to decree/summons; not yielding, immovable (things);
acc. sg. (m./f.)
Examples
Liber II
Marcus Valerius Martialis (Martial)
"...dominum prius uocabam, ne me dixeris esse contumacem: totis pillea sarcinis redemi. Reges et dominos habere debet..."Thyestes
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from FABULAE
"...latus aequale monti crescit atque urbem premit et contumacem regibus populum suis habet sub ictu; fulget hic turbae..."SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...fugi. Erectus igitur in cubitum hac fere oratione contumacem vexavi: "Quid dicis, inquam, omnium hominum deorumque pudor..."XIII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...gratia! 'Admonui,' inquit, 'et, ut transferres, denuntiavi.' idcirco contumacem merito punisti? non enim video, quid aliud patricinio..."IX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...numquam reprehendit, numquam prohibuit. nec clam feci, nec contumacem adversus patris inperia umquam fuisse me vel ipse rerum..."Liber V
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...quidem confingere ausus, adrogantiam oris et contumacem animum incusavit, magno senatus pavore ac silentio, donec pauci quis nulla..."