contemptius
Dictionary entries
- Entry →contemptus, contempta -um, contemptior -or -us, contemptissimus -a -um:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
despised, despicable, paltry, mean; contemptible, vile;
acc. sg. (n.)nom. sg. (n.)voc. sg. (n.) - Entry →contempte, contemptius, contemptissime:
Adverb
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Lewis & Short
with great/greater/greatest contempt; contemptibly, despicably;
Examples
- L
de Brevitate Vitae
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...uides turba speciosius elidi aut in aliena contemptius, quos officia domibus suis euocant ut alienis foribus illidant..." - G
Domitianus
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...inquit, nequissimum servum cras audiamus?" Et quo contemptius abuteretur patentia hominum, numquam tristiorem sententiam sine praefatione clementiae pronuntiavit..." - T
Liber XXXV
Titus Livius (Livy)
"...stationibus hostium, neminem lacessentes, coeperunt. nihil primo adspectu contemptius: equi hominesque paululi et graciles, discinctus et inermis eques..." - T
Liber II
Titus Livius (Livy)
"...apparere consulibus et eos ipsos plebis homines; nihil contemptius neque infirmius, si sint qui contemnant; sibi quemque..."