contemptius
Dictionary entries
- Entry →contemptus, contempta -um, contemptior -or -us, contemptissimus -a -um:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
despised, despicable, paltry, mean; contemptible, vile;
acc. sg. (n.)nom. sg. (n.)voc. sg. (n.) - Entry →contempte, contemptius, contemptissime:
Adverb
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Lewis & Short
with great/greater/greatest contempt; contemptibly, despicably;
Examples
de Brevitate Vitae
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...uides turba speciosius elidi aut in aliena contemptius, quos officia domibus suis euocant ut alienis foribus illidant..."Domitianus
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...inquit, nequissimum servum cras audiamus?" Et quo contemptius abuteretur patentia hominum, numquam tristiorem sententiam sine praefatione clementiae pronuntiavit..."Liber XXXV
Titus Livius (Livy)
"...stationibus hostium, neminem lacessentes, coeperunt. nihil primo adspectu contemptius: equi hominesque paululi et graciles, discinctus et inermis eques..."Liber II
Titus Livius (Livy)
"...apparere consulibus et eos ipsos plebis homines; nihil contemptius neque infirmius, si sint qui contemnant; sibi quemque..."