contemptus, contempta -um, contemptior -or -us, contemptissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

despised, despicable, paltry, mean; contemptible, vile;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
contemptus
contempti
Gen.
contempti
contemptorum
Dat.
contempto
—
Acc.
contemptum
contemptos
Voc.
contempte
contempti
Abl.
contempto
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
contempta
contemptae
Gen.
contemptae
contemptarum
Dat.
contemptae
—
Acc.
contemptam
contemptas
Voc.
contempta
contemptae
Abl.
contempta
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
contemptum
contempta
Gen.
contempti
contemptorum
Dat.
contempto
—
Acc.
contemptum
contempta
Voc.
contemptum
contempta
Abl.
contempto
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
contemptius
contemptiora
Gen.
contemptioris
—
Acc.
contemptius
contemptiora
Voc.
contemptius
contemptiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
contemptissimus
contemptissimi
Gen.
contemptissimi
contemptissimorum
Dat.
contemptissimo
—
Acc.
contemptissimum
contemptissimos
Voc.
contemptissime
contemptissimi
Abl.
contemptissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
contemptissima
contemptissimae
Gen.
contemptissimae
contemptissimarum
Dat.
contemptissimae
—
Acc.
contemptissimam
contemptissimas
Voc.
contemptissima
contemptissimae
Abl.
contemptissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
contemptissimum
contemptissima
Gen.
contemptissimi
contemptissimorum
Dat.
contemptissimo
—
Acc.
contemptissimum
contemptissima
Voc.
contemptissimum
contemptissima
Abl.
contemptissimo
—

Examples