constabant
Dictionary entries
- Entry →consto, constare, constiti, constatus:
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
agree/correspond/fit, be correct; be dependent/based upon; exist/continue/last;; be certain/decided/consistent/sure/fixed/established/well-known/apparent/plain;; stand firm/still/erect/together; remain motionless/constant; consist of/in;; it is agreed/evident/understood/correct/well known (everyone knows/agrees);
pl. imperf. act. ind. 3rd
Examples
- L
ad Marciam
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE CONSOLATIONE
"...hominum ueritus, quorum malo illae nimis secundae res constabant, nec inuidiam deorum, quorum illud crimen erat, Sulla..." - G
Liber III
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI III DE BELLO CIVILI
"...viderentur. Milia enim XX in armis habebat. Haec constabant ex Gabinianis militibus qui iam in consuetudinem Alexandrinae vitae..." - T
Liber XXII
Titus Livius (Livy)
"...pugna, primo et uiribus et animis par dum constabant ordines Gallis Hispanisque; tandem Romani, diu ac saepe conisi..."
