conspirate
Dictionary entries
- Entry →conspiro, conspirare, conspiravi, conspiratus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Late
coil up;; plot/conspire/unite; sound/act in unison/harmony/accord; blow together (horns);
voc. sg. perf. pass. part.pl. pres. act. imp. 2nd - Entry →conspirate, conspiratius, conspiratissime
Adverb
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Lewis & Short
- Age:
- Late
unanimously, with one accord, all together;
- Entry →conspiratus, conspirata, conspiratum
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Very Rare
- Dictionary:
- Lewis & Short
having conspired/agreed, having entered into a conspiracy; acting in concert;
voc. sg. (m.)
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
de Otio
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...elementa sint, an non pugnent sed per diuersa conspirent.' 7. Ad haec quaerenda natus, aestima quam non multum..." - P
Aeneid VII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...vocat pugnas; sequitur tum cetera pubes, aereaque adsensu conspirant cornua rauco. hoc et tum Aeneadis indicere bella Latinus..." - G
Liber IV
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...accepturus et ab ipsis erit. Proinde consentite conspirate maioremque animum ex meo sumite, qui cupio esse quam plurimum..."
