conspiro, conspirare, conspiravi, conspiratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

coil up;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conspiroconspiramus
2conspirasconspiratis
3conspiratconspirant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentconspirare
activeperfectconspiravisse
passivepresentconspirari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
conspira
conspirate
future
PersonSingularPlural
2
conspirato
conspiratote
3
conspirato
conspiranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
conspirare
conspiramini
future
PersonSingularPlural
2
conspirator
—
3
conspirator
conspirantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conspiratus
conspirati
Gen.
conspirati
conspiratorum
Dat.
conspirato
—
Acc.
conspiratum
conspiratos
Voc.
conspirate
conspirati
Abl.
conspirato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conspirata
conspiratae
Gen.
conspiratae
conspiratarum
Dat.
conspiratae
—
Acc.
conspiratam
conspiratas
Voc.
conspirata
conspiratae
Abl.
conspirata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conspiratum
conspirata
Gen.
conspirati
conspiratorum
Dat.
conspirato
—
Acc.
conspiratum
conspirata
Voc.
conspiratum
conspirata
Abl.
conspirato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conspirandus
—
Gen.
conspirandi
—
Dat.
conspirando
—
Acc.
conspirandum
—
Voc.
conspirande
—
Abl.
conspirando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conspiranda
—
Gen.
conspirandae
—
Dat.
conspirandae
—
Acc.
conspirandam
—
Voc.
conspiranda
—
Abl.
conspiranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conspirandum
—
Gen.
conspirandi
—
Dat.
conspirando
—
Acc.
conspirandum
—
Voc.
conspirandum
—
Abl.
conspirando
—

Supines

accusative: conspiratum; ablative: conspiratu

Examples

No examples found.