consolante
Dictionary entries
- Entry →consolo, consolare, consolavi, consolatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
console, cheer, comfort; (PASS) console oneself, take comfort;
abl. sg. pres. act. part.
Examples
- P
Metamorphoses XIV
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...foret? quo sola timorem ferre modo posses? quo consolante doleres! namque ego (crede mihi), si te quoque pontus..." - P
Metamorphoses I
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...foret? quo sola timorem ferre modo posses? quo consolante doleres! namque ego (crede mihi), si te quoque pontus..." - T
Liber XXII
Titus Livius (Livy)
"...cuique laeta aut tristia nuntiabantur, gratulantesque aut consolantes redeuntibus domos circumfusos. Feminarum praecipue et gaudia insignia erant..." - T
Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...elicere sed ne ut oculos quidem attollerent aut consolantes amicos contra intuerentur efficere poterant; adeo super maerorem pudor..."
