consolante
Dictionary entries
- Entry →consolo, consolare, consolavi, consolatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
console, cheer, comfort; (PASS) console oneself, take comfort;
abl. sg. pres. act. part.
Examples
Metamorphoses XIV
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...foret? quo sola timorem ferre modo posses? quo consolante doleres! namque ego (crede mihi), si te quoque pontus..."Metamorphoses I
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...foret? quo sola timorem ferre modo posses? quo consolante doleres! namque ego (crede mihi), si te quoque pontus..."Liber XXII
Titus Livius (Livy)
"...cuique laeta aut tristia nuntiabantur, gratulantesque aut consolantes redeuntibus domos circumfusos. Feminarum praecipue et gaudia insignia erant..."Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...elicere sed ne ut oculos quidem attollerent aut consolantes amicos contra intuerentur efficere poterant; adeo super maerorem pudor..."