consolans
Dictionary entries
- Entry →consolo, consolare, consolavi, consolatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
console, cheer, comfort; (PASS) console oneself, take comfort;
acc. sg. pres. act. part.nom. sg. pres. act. part.voc. sg. pres. act. part.
Examples
Domitianus
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...amicum edidit, haec etiam, simul illum seque consolans, inserverit: "Οὐχ ὁράᾳς, οἷος κἀγὼ καλός τε μέγας τε; Eadem..."Liber VI
Titus Livius (Livy)
"...domo quam nec honos nec gratia intrare posset. Consolans inde filiam Ambustus bonum animum habere iussit: eosdem propediem..."
