condonarent
Dictionary entries
- Entry →condono, condonare, condonavi, condonatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
give (away/up); present; make present of; forgive/pardon/absolve; sacrifice to;
pl. imperf. act. subj. 3rd
Examples
- G
Liber I
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...tempus omnes suspiciones vitet; praeterita se Diviciaco fratri condonare dicit. Dumnorigi custodes ponit, ut quae agat, quibuscum loquatur..." - G
de Bello Alexandrino
Gaius Julius Caesar from LIBRI INCERTORUM AUCTORUM
"...quicquam quam supplicibus ignoscre neque provinciarum publicas iniurias condonare eis posse qui [non] fuissent in se officiosi. Quin..." - T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...dicto, non facto quemquam offendisset, ut condonarent filium orabat. Sed alii aversabantur preces aut verecundia aut metu, alii..." - G
Epistola ad Caesarem II
Gaius Sallustius Crispus (Sallust) from SPURIA
"...minitari. Ex quis magna pars, ubi neque creditum condonare, neque te civibus, sicut hostibus, uti vident, defluxere: pauci..."