condonarent
Dictionary entries
- Entry →condono, condonare, condonavi, condonatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
give (away/up); present; make present of; forgive/pardon/absolve; sacrifice to;
pl. imperf. act. subj. 3rd
Examples
Liber I
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...tempus omnes suspiciones vitet; praeterita se Diviciaco fratri condonare dicit. Dumnorigi custodes ponit, ut quae agat, quibuscum loquatur..."de Bello Alexandrino
Gaius Julius Caesar from LIBRI INCERTORUM AUCTORUM
"...quicquam quam supplicibus ignoscre neque provinciarum publicas iniurias condonare eis posse qui [non] fuissent in se officiosi. Quin..."Liber III
Titus Livius (Livy)
"...dicto, non facto quemquam offendisset, ut condonarent filium orabat. Sed alii aversabantur preces aut verecundia aut metu, alii..."Epistola ad Caesarem II
Gaius Sallustius Crispus (Sallust) from SPURIA
"...minitari. Ex quis magna pars, ubi neque creditum condonare, neque te civibus, sicut hostibus, uti vident, defluxere: pauci..."