condono, condonare, condonavi, condonatus:
Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
give (away/up); present; make present of; forgive/pardon/absolve; sacrifice to;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | condono | condonamus |
| 2 | condonas | condonatis |
| 3 | condonat | condonant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | condonare |
| active | perfect | condonavisse |
| passive | present | condonari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | condona | condonate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | condonato | condonatote |
| 3 | condonato | condonanto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | condonare | condonamini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | condonator | — |
| 3 | condonator | condonantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | condonatus | condonati |
| Gen. | condonati | condonatorum |
| Dat. | condonato | — |
| Acc. | condonatum | condonatos |
| Voc. | condonate | condonati |
| Abl. | condonato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | condonata | condonatae |
| Gen. | condonatae | condonatarum |
| Dat. | condonatae | — |
| Acc. | condonatam | condonatas |
| Voc. | condonata | condonatae |
| Abl. | condonata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | condonatum | condonata |
| Gen. | condonati | condonatorum |
| Dat. | condonato | — |
| Acc. | condonatum | condonata |
| Voc. | condonatum | condonata |
| Abl. | condonato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | condonandus | — |
| Gen. | condonandi | — |
| Dat. | condonando | — |
| Acc. | condonandum | — |
| Voc. | condonande | — |
| Abl. | condonando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | condonanda | — |
| Gen. | condonandae | — |
| Dat. | condonandae | — |
| Acc. | condonandam | — |
| Voc. | condonanda | — |
| Abl. | condonanda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | condonandum | — |
| Gen. | condonandi | — |
| Dat. | condonando | — |
| Acc. | condonandum | — |
| Voc. | condonandum | — |
| Abl. | condonando | — |
Supines
accusative: condonatum; ablative: condonatu
Examples
- T
Rudens
Titus Maccius Plautus
"...gaudere me, mihi triobolum ob eam ne duis, condono te. DAEM. Benigne edepol facis. L. Immo tu quidem..." - T
Persa
Titus Maccius Plautus
"...scipione malum magnum dem. PAEG. Vtere, te condono. TOX. Iam iam, Paegnium, da pausam..." - T
Bacchides
Titus Maccius Plautus
"...quam debent, dabunt. BACCH. Si quam debes, te condono: tibi habe, numquam abs te petam. sed quid..." - T
Amphitruo
Titus Maccius Plautus
"...potitavit, quem ego mea occidi manu, Alcumena, tibi condono. ALC. Facis ut alias res soles. ecastor condignum donum..."
