concitaverint
Dictionary entries
- Entry →concito, concitare, concitavi, concitatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
stir up, disturb; discharge/hurl (missile); flow rapidly/strong current; rush;; rush; urge/rouse/agitate; enrage/inflame; spur/impel; summon/assemble; cause;
pl. futperf. act. ind. 3rdpl. perf. act. subj. 3rd
Examples
Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...integri e castris signum pugnae accepissent concitaverint se in hostem. Nec ultra Samnis tolerare terrorem equitum peditumque..."Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...serentes concitent finitima bella, deinde adversus ea quae concitaverint armari civitatem defendique prohibeant, et cum hostes tantum..."
