concitaverint
Dictionary entries
- Entry →concito, concitare, concitavi, concitatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
stir up, disturb; discharge/hurl (missile); flow rapidly/strong current; rush;; rush; urge/rouse/agitate; enrage/inflame; spur/impel; summon/assemble; cause;
pl. futperf. act. ind. 3rdpl. perf. act. subj. 3rd
Examples
- T
Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...integri e castris signum pugnae accepissent concitaverint se in hostem. Nec ultra Samnis tolerare terrorem equitum peditumque..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...serentes concitent finitima bella, deinde adversus ea quae concitaverint armari civitatem defendique prohibeant, et cum hostes tantum..."
