concitaret
Dictionary entries
- Entry →concito, concitare, concitavi, concitatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
stir up, disturb; discharge/hurl (missile); flow rapidly/strong current; rush;; rush; urge/rouse/agitate; enrage/inflame; spur/impel; summon/assemble; cause;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Examples
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...honestissimus erat, tam valde intonuit, ut totam concitaret viciniam. Itaque vigiles, qui custodiebant vicinam regionem, rati ardere Trimalchionis..."Liber XXIV
Titus Livius (Livy)
"...exhibendo ac uelut uisa quae dubia erant narrando concitaret iras hominum. Huic non apud uolgum modo fides fuit..."