conciliatu
Dictionary entries
- Entry →concilio, conciliare, conciliavi, conciliatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
unite, bring together/about; cause; win over, attract; acquire, procure, buy;; attract favor of, render favorably disposed; commend, endear; acquire; gain;; bring a woman to man as wife, match; procure as a mistress; obtain improperly;
abl. sg. - Entry →conciliatus, conciliatus:
Masculine · Noun · 4th declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
conjunction, joining, union (of atoms), connection (of bodies);
abl. sg.dat. sg.
Examples
Liber II
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...vexantur ab ictu. et quae cumque magis condenso conciliatu exiguis intervallis convecta resultant, indupedita suis perplexis ipsa figuris..."Liber I
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...igitur solida pollentia simplicitate, quorum condenso magis omnia conciliatu artari possunt validasque ostendere viris. porro si nullast frangendis..."
