conciliatos
Dictionary entries
- Entry →concilio, conciliare, conciliavi, conciliatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
unite, bring together/about; cause; win over, attract; acquire, procure, buy;; attract favor of, render favorably disposed; commend, endear; acquire; gain;; bring a woman to man as wife, match; procure as a mistress; obtain improperly;
acc. pl. perf. pass. part. - Entry →conciliatus, conciliata -um, conciliatior -or -us, conciliatissimus -a -um:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Lewis & Short
favorably inclined/disposed; devoted; favorable to, amenable; friendly; beloved;
acc. pl. (m.) - Entry →conciliatus, conciliatus:
Masculine · Noun · 4th declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
conjunction, joining, union (of atoms), connection (of bodies);
gen. sg.
Examples
- G
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...gladiatorum, quo ne maiorem cuiquam habere Romae liceret. Conciliato populi favore temptavit per partem tribunorum, ut sibi Aegyptus..." - M
Liber IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...petenda ex aliis partibus erit, sed, non ante conciliato eius animo, nuda quaestionum committetur asperitas: quae si recte..."
