conciliatus, conciliata -um, conciliatior -or -us, conciliatissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis & Short

favorably inclined/disposed; devoted; favorable to, amenable; friendly; beloved;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conciliatus
conciliati
Gen.
conciliati
conciliatorum
Dat.
conciliato
—
Acc.
conciliatum
conciliatos
Voc.
conciliate
conciliati
Abl.
conciliato
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conciliata
conciliatae
Gen.
conciliatae
conciliatarum
Dat.
conciliatae
—
Acc.
conciliatam
conciliatas
Voc.
conciliata
conciliatae
Abl.
conciliata
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conciliatum
conciliata
Gen.
conciliati
conciliatorum
Dat.
conciliato
—
Acc.
conciliatum
conciliata
Voc.
conciliatum
conciliata
Abl.
conciliato
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conciliatius
conciliatiora
Gen.
conciliatioris
—
Acc.
conciliatius
conciliatiora
Voc.
conciliatius
conciliatiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
conciliatissimus
conciliatissimi
Gen.
conciliatissimi
conciliatissimorum
Dat.
conciliatissimo
—
Acc.
conciliatissimum
conciliatissimos
Voc.
conciliatissime
conciliatissimi
Abl.
conciliatissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
conciliatissima
conciliatissimae
Gen.
conciliatissimae
conciliatissimarum
Dat.
conciliatissimae
—
Acc.
conciliatissimam
conciliatissimas
Voc.
conciliatissima
conciliatissimae
Abl.
conciliatissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
conciliatissimum
conciliatissima
Gen.
conciliatissimi
conciliatissimorum
Dat.
conciliatissimo
—
Acc.
conciliatissimum
conciliatissima
Voc.
conciliatissimum
conciliatissima
Abl.
conciliatissimo
—