conciliato
Dictionary entries
- Entry →concilio, conciliare, conciliavi, conciliatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
unite, bring together/about; cause; win over, attract; acquire, procure, buy;; attract favor of, render favorably disposed; commend, endear; acquire; gain;; bring a woman to man as wife, match; procure as a mistress; obtain improperly;
abl. sg. perf. pass. part.abl. sg. perf. pass. part.dat. sg. perf. pass. part.dat. sg. perf. pass. part.sg. fut. act. imp. 2ndsg. fut. act. imp. 3rd - Entry →conciliatus, conciliata -um, conciliatior -or -us, conciliatissimus -a -um:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Lewis & Short
favorably inclined/disposed; devoted; favorable to, amenable; friendly; beloved;
abl. sg. (m.)abl. sg. (n.)dat. sg. (m.)dat. sg. (n.)
Examples
- G
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...gladiatorum, quo ne maiorem cuiquam habere Romae liceret. Conciliato populi favore temptavit per partem tribunorum, ut sibi Aegyptus..." - M
Liber IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...petenda ex aliis partibus erit, sed, non ante conciliato eius animo, nuda quaestionum committetur asperitas: quae si recte..."
