conciliato
Dictionary entries
- Entry →concilio, conciliare, conciliavi, conciliatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
unite, bring together/about; cause; win over, attract; acquire, procure, buy;; attract favor of, render favorably disposed; commend, endear; acquire; gain;; bring a woman to man as wife, match; procure as a mistress; obtain improperly;
abl. sg. perf. pass. part.abl. sg. perf. pass. part.dat. sg. perf. pass. part.dat. sg. perf. pass. part.sg. fut. act. imp. 2ndsg. fut. act. imp. 3rd - Entry →conciliatus, conciliata -um, conciliatior -or -us, conciliatissimus -a -um:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Lewis & Short
favorably inclined/disposed; devoted; favorable to, amenable; friendly; beloved;
abl. sg. (m.)abl. sg. (n.)dat. sg. (m.)dat. sg. (n.)
Examples
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...gladiatorum, quo ne maiorem cuiquam habere Romae liceret. Conciliato populi favore temptavit per partem tribunorum, ut sibi Aegyptus..."Liber IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...petenda ex aliis partibus erit, sed, non ante conciliato eius animo, nuda quaestionum committetur asperitas: quae si recte..."
