conciliatis
Dictionary entries
- Entry →concilio, conciliare, conciliavi, conciliatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
unite, bring together/about; cause; win over, attract; acquire, procure, buy;; attract favor of, render favorably disposed; commend, endear; acquire; gain;; bring a woman to man as wife, match; procure as a mistress; obtain improperly;
abl. pl. perf. pass. part.dat. pl. perf. pass. part.pl. pres. act. ind. 2nd - Entry →conciliatus, conciliata -um, conciliatior -or -us, conciliatissimus -a -um:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Lewis & Short
favorably inclined/disposed; devoted; favorable to, amenable; friendly; beloved;
abl. pl. (all)dat. pl. (all)
Examples
- T
Pseudolus
Titus Maccius Plautus
"...Exite, agite exite, ignavi, male habiti et male conciliati, quorum numquam quicquam quoiquam venit in mentem ut recte..." - M
Liber IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...sumus et custodit nos recens audientium intentio; magis conciliatis animis et iam calentibus haec libertas feretur, maximeque..." - T
Liber VII
Titus Livius (Livy)
"...atque obnoxii vobis minus essemus; nunc, misericordia vestra conciliati auxilioque in dubiis rebus defensi, beneficium quoque acceptum colamus..."
