conciliatis
Dictionary entries
- Entry →concilio, conciliare, conciliavi, conciliatus:
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
unite, bring together/about; cause; win over, attract; acquire, procure, buy;; attract favor of, render favorably disposed; commend, endear; acquire; gain;; bring a woman to man as wife, match; procure as a mistress; obtain improperly;
abl. pl. perf. pass. part.dat. pl. perf. pass. part.pl. pres. act. ind. 2nd - Entry →conciliatus, conciliata -um, conciliatior -or -us, conciliatissimus -a -um:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Lewis & Short
favorably inclined/disposed; devoted; favorable to, amenable; friendly; beloved;
abl. pl. (all)dat. pl. (all)
Examples
Pseudolus
Titus Maccius Plautus
"...Exite, agite exite, ignavi, male habiti et male conciliati, quorum numquam quicquam quoiquam venit in mentem ut recte..."Liber IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...sumus et custodit nos recens audientium intentio; magis conciliatis animis et iam calentibus haec libertas feretur, maximeque..."Liber VII
Titus Livius (Livy)
"...atque obnoxii vobis minus essemus; nunc, misericordia vestra conciliati auxilioque in dubiis rebus defensi, beneficium quoque acceptum colamus..."
