comploratus
Dictionary entries
- Entry →comploro, complorare, comploravi, comploratus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
bewail, bemoan; lament loudly/together/violently; despair of; morn for;
nom. sg. perf. pass. part. - Entry →comploratus, comploratus:
Masculine · Noun · 4th declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
lamentation, (vocal) mourning; loud/violent complaint/bemoaning/bewailing (L+S);
acc. pl.gen. sg.nom. pl.nom. sg.voc. pl.voc. sg.
Examples
- T
Liber XXII
Titus Livius (Livy)
"...publico arceant continerique intra suum quamque limen cogant, comploratus familiarum coerceant, silentium per urbem faciant, nuntios rerum omnium..." - P
Agricola
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...amantissima uxore superfuere honori tuo: paucioribus tamen lacrimis comploratus es, et novissima in luce desideravere aliquid oculi..."
