comploratus, comploratus:
Masculine · Noun · 4th declension · variant: 1st
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
lamentation, (vocal) mourning; loud/violent complaint/bemoaning/bewailing (L+S);
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | comploratus | comploratus |
| Gen. | comploratus | comploratuum |
| Dat. | comploratui | comploratibus |
| Acc. | comploratum | comploratus |
| Voc. | comploratus | comploratus |
| Abl. | comploratu | comploratibus |
Examples
- T
Liber XXII
Titus Livius (Livy)
"...publico arceant continerique intra suum quamque limen cogant, comploratus familiarum coerceant, silentium per urbem faciant, nuntios rerum omnium..." - P
Agricola
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...amantissima uxore superfuere honori tuo: paucioribus tamen lacrimis comploratus es, et novissima in luce desideravere aliquid oculi..."