comploratus, comploratus:
Masculine · Noun · 4th declension · variant: 1st
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
lamentation, (vocal) mourning; loud/violent complaint/bemoaning/bewailing (L+S);
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | comploratus | comploratus |
| Gen. | comploratus | comploratuum |
| Dat. | comploratui | comploratibus |
| Acc. | comploratum | comploratus |
| Voc. | comploratus | comploratus |
| Abl. | comploratu | comploratibus |
Examples
Liber XXII
Titus Livius (Livy)
"...publico arceant continerique intra suum quamque limen cogant, comploratus familiarum coerceant, silentium per urbem faciant, nuntios rerum omnium..."Agricola
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...amantissima uxore superfuere honori tuo: paucioribus tamen lacrimis comploratus es, et novissima in luce desideravere aliquid oculi..."