clamitaret
Dictionary entries
- Entry →clamito, clamitare, clamitavi, clamitatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
cry out, yell; shout repeatedly, clamor; proclaim; name/call repeatedly/loudly;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Examples
- P
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...statim vel in cognitione purgaturum clamitaret precibusque proximorum, adulatione omnium aegre componeret animum. et Votienus quidem maiestatis poenis..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...prominentis oras, cum se tanti exitii reum clamitaret, vix cohibuere amici quo minus eodem mari oppeteret. tandem relabente..."
