clamitaret
Dictionary entries
- Entry →clamito, clamitare, clamitavi, clamitatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
cry out, yell; shout repeatedly, clamor; proclaim; name/call repeatedly/loudly;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Examples
Liber IV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...statim vel in cognitione purgaturum clamitaret precibusque proximorum, adulatione omnium aegre componeret animum. et Votienus quidem maiestatis poenis..."Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...prominentis oras, cum se tanti exitii reum clamitaret, vix cohibuere amici quo minus eodem mari oppeteret. tandem relabente..."
