clamito, clamitare, clamitavi, clamitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

cry out, yell; shout repeatedly, clamor; proclaim; name/call repeatedly/loudly;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1clamitoclamitamus
2clamitasclamitatis
3clamitatclamitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentclamitare
activeperfectclamitavisse
passivepresentclamitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
clamita
clamitate
future
PersonSingularPlural
2
clamitato
clamitatote
3
clamitato
clamitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
clamitare
clamitamini
future
PersonSingularPlural
2
clamitator
—
3
clamitator
clamitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
clamitatus
clamitati
Gen.
clamitati
clamitatorum
Dat.
clamitato
—
Acc.
clamitatum
clamitatos
Voc.
clamitate
clamitati
Abl.
clamitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
clamitata
clamitatae
Gen.
clamitatae
clamitatarum
Dat.
clamitatae
—
Acc.
clamitatam
clamitatas
Voc.
clamitata
clamitatae
Abl.
clamitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
clamitatum
clamitata
Gen.
clamitati
clamitatorum
Dat.
clamitato
—
Acc.
clamitatum
clamitata
Voc.
clamitatum
clamitata
Abl.
clamitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
clamitandus
—
Gen.
clamitandi
—
Dat.
clamitando
—
Acc.
clamitandum
—
Voc.
clamitande
—
Abl.
clamitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
clamitanda
—
Gen.
clamitandae
—
Dat.
clamitandae
—
Acc.
clamitandam
—
Voc.
clamitanda
—
Abl.
clamitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
clamitandum
—
Gen.
clamitandi
—
Dat.
clamitando
—
Acc.
clamitandum
—
Voc.
clamitandum
—
Abl.
clamitando
—

Supines

accusative: clamitatum; ablative: clamitatu

Examples

No examples found.