clamitabitis
Dictionary entries
- Entry →clamito, clamitare, clamitavi, clamitatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
cry out, yell; shout repeatedly, clamor; proclaim; name/call repeatedly/loudly;
pl. fut. act. ind. 2nd
Examples
- P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...tribus concidisse rem publicam, nihil spei reliquum clamitabant, promptius apertiusque quam ut meminisse imperitantium crederes. nihil tamen Tiberium..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...exitium poscebatur: propinquum Vitellii, proditorem Othonis, interceptorem donativi clamitabant. nec defensioni locus, quamquam supplicis manus tenderet, humi plerumque..." - P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...centurionibus tribunisque: quin prodi Othonem et accitum Caecinam clamitabant. fit temeritatis alienae comes Spurinna, primo coactus, mox velle..."
