clamitabat
Dictionary entries
- Entry →clamito, clamitare, clamitavi, clamitatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
cry out, yell; shout repeatedly, clamor; proclaim; name/call repeatedly/loudly;
sg. imperf. act. ind. 3rd
Examples
- G
Liber V
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...rebus capere consilium? Contra ea Titurius sero facturos clamitabat, cum maiores manus hostium adiunctis Germanis convenissent..." - T
Liber II
Titus Livius (Livy)
"...lecto suo a vobis trucidari." Quo ferocius clamitabat, eo infestius circumscindere et spoliare lictor. Tum Volero et praevalens..." - P
Liber XVI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...modo muliebri eiulatu, aliquando sexum egressa voce infensa clamitabat, donec princeps immobilem se precibus et invidiae iuxta ostendit..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...contra Silius, etsi praesumpta spes hortandi causas exemerat, clamitabat tamen pudendum ipsis quod Germaniarum victores adversum Gallos tamquam..." - P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...vicesimanos voce magna hoc illud tempus obliterandae seditionis clamitabat: pergerent, properarent culpam in decus vertere. exarsere animis unoque..." - G
Liber IV
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...ceteros deos manus tendens, multa sed hoc frequentissime clamitabat: 'Me Caesar incestam putat, qua sacra faciente vicit triumphavit..."