clamitabat
Dictionary entries
- Entry →clamito, clamitare, clamitavi, clamitatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
cry out, yell; shout repeatedly, clamor; proclaim; name/call repeatedly/loudly;
sg. imperf. act. ind. 3rd
Examples
Liber V
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...rebus capere consilium? Contra ea Titurius sero facturos clamitabat, cum maiores manus hostium adiunctis Germanis convenissent..."Liber II
Titus Livius (Livy)
"...lecto suo a vobis trucidari." Quo ferocius clamitabat, eo infestius circumscindere et spoliare lictor. Tum Volero et praevalens..."Liber XVI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...modo muliebri eiulatu, aliquando sexum egressa voce infensa clamitabat, donec princeps immobilem se precibus et invidiae iuxta ostendit..."Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...contra Silius, etsi praesumpta spes hortandi causas exemerat, clamitabat tamen pudendum ipsis quod Germaniarum victores adversum Gallos tamquam..."Liber I
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...vicesimanos voce magna hoc illud tempus obliterandae seditionis clamitabat: pergerent, properarent culpam in decus vertere. exarsere animis unoque..."Liber IV
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...ceteros deos manus tendens, multa sed hoc frequentissime clamitabat: 'Me Caesar incestam putat, qua sacra faciente vicit triumphavit..."