abdico, abdicare, abdicavi, abdicatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Government

resign, abdicate; abolish; disinherit; renounce, reject, expel, disapprove of;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1abdicoabdicamus
2abdicasabdicatis
3abdicatabdicant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentabdicare
activeperfectabdicavisse
passivepresentabdicari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
abdica
abdicate
future
PersonSingularPlural
2
abdicato
abdicatote
3
abdicato
abdicanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
abdicare
abdicamini
future
PersonSingularPlural
2
abdicator
—
3
abdicator
abdicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
abdicatus
abdicati
Gen.
abdicati
abdicatorum
Dat.
abdicato
—
Acc.
abdicatum
abdicatos
Voc.
abdicate
abdicati
Abl.
abdicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
abdicata
abdicatae
Gen.
abdicatae
abdicatarum
Dat.
abdicatae
—
Acc.
abdicatam
abdicatas
Voc.
abdicata
abdicatae
Abl.
abdicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
abdicatum
abdicata
Gen.
abdicati
abdicatorum
Dat.
abdicato
—
Acc.
abdicatum
abdicata
Voc.
abdicatum
abdicata
Abl.
abdicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
abdicandus
—
Gen.
abdicandi
—
Dat.
abdicando
—
Acc.
abdicandum
—
Voc.
abdicande
—
Abl.
abdicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
abdicanda
—
Gen.
abdicandae
—
Dat.
abdicandae
—
Acc.
abdicandam
—
Voc.
abdicanda
—
Abl.
abdicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
abdicandum
—
Gen.
abdicandi
—
Dat.
abdicando
—
Acc.
abdicandum
—
Voc.
abdicandum
—
Abl.
abdicando
—

Supines

accusative: abdicatum; ablative: abdicatu