vituperarent
Dictionary entries
- Entry →vitupero, vituperare, vituperavi, vituperatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
find fault with, blame, reproach, disparage, scold, censure;
pl. imperf. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber III
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...ulla in qua non laudare aut vituperare, suadere aut dissuadere, intendere quid vel depellere debeamus. Illa quoque sunt..." - G
De rhetoribus
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius)
"...interdum Graecorum scripta convertere, ac illustres laudare vel vituperare; quaedam etiam ad usum communis vitae instituta turn utilia..." - G
Liber III
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...temporis modus constet. Neque enim ii sumus quos vituperare ne inimici quidem possint, nisi ut simul laudent. Vale..."
