vitupero, vituperare, vituperavi, vituperatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

find fault with, blame, reproach, disparage, scold, censure;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1vituperovituperamus
2vituperasvituperatis
3vituperatvituperant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentvituperare
activeperfectvituperavisse
passivepresentvituperari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
vitupera
vituperate
future
PersonSingularPlural
2
vituperato
vituperatote
3
vituperato
vituperanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
vituperare
vituperamini
future
PersonSingularPlural
2
vituperator
—
3
vituperator
vituperantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
vituperatus
vituperati
Gen.
vituperati
vituperatorum
Dat.
vituperato
—
Acc.
vituperatum
vituperatos
Voc.
vituperate
vituperati
Abl.
vituperato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
vituperata
vituperatae
Gen.
vituperatae
vituperatarum
Dat.
vituperatae
—
Acc.
vituperatam
vituperatas
Voc.
vituperata
vituperatae
Abl.
vituperata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
vituperatum
vituperata
Gen.
vituperati
vituperatorum
Dat.
vituperato
—
Acc.
vituperatum
vituperata
Voc.
vituperatum
vituperata
Abl.
vituperato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
vituperandus
—
Gen.
vituperandi
—
Dat.
vituperando
—
Acc.
vituperandum
—
Voc.
vituperande
—
Abl.
vituperando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
vituperanda
—
Gen.
vituperandae
—
Dat.
vituperandae
—
Acc.
vituperandam
—
Voc.
vituperanda
—
Abl.
vituperanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
vituperandum
—
Gen.
vituperandi
—
Dat.
vituperando
—
Acc.
vituperandum
—
Voc.
vituperandum
—
Abl.
vituperando
—

Supines

accusative: vituperatum; ablative: vituperatu

Examples

No examples found.