vitiatos
Dictionary entries
- Entry →vitio, vitiare, vitiavi, vitiatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
make faulty, spoil, damage; vitiate;
acc. pl. perf. pass. part.
Examples
- L
Liber XIX
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...temperans, ingenium quoque siccum ac sobrium est: illo vitiato hoc quoque adflatur. Non vides, si animus elanguit, trahi..." - P
Metamorphoses IV
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...humo, cruor emicat alte, non aliter quam cum vitiato fistula plumbo scinditur et tenui stridente foramine longas eiaculatur..." - Q
Sermones II
Quintus Horatius Flaccus (Horace) from Sermones
"...neque dente petit bos—, sed mala tollet anum vitiato melle cicuta. ne longum faciam: seu me tranquilla senectus..."